W obecnych czasach panuje przekonanie, że ciąża i wychowanie dziecka rujnują plany zawodowe każdej kobiety i jej partnera. Czy jednak naprawdę musi tak być? W rzeczywistości to, czy uda nam się pogodzić karierę z rodziną zależy wyłącznie od naszego podejścia.

Jeśli naszym marzeniem tak naprawdę jest wychowywać dziecko, budować rodzinę, wówczas nie uda nam się skończyć studiów, bo tak naprawdę… nie będziemy mieć do tego wystarczającej motywacji. Jeśli natomiast mimo urodzenia dziecka nie gaśnie w nas pragnienie o samorozwoju, to doskonały znak, że dla chcącego nic trudnego. Z pewnością znasz wiele koleżanek, które będąc w ciąży uczęszczają nie mniej chętnie na zajęcia na uczelni, a po króciutkim urlopie spowodowanym porodem i połogiem wracają znów na uczelnię i wszyscy dookoła zastanawiają się, jak udało im się to pogodzić. Otóż, tak naprawdę wychowywanie dziecka to rzeczywiście proces nieustanny, ale należy nauczyć się wykorzystywać momenty, gdy dziecko może zostać pod opieką kogoś innego. Taki test może mieć też dobry wpływ na dziecko – wcześnie nauczy się ono przebywania z innymi opiekunkami, i choć mama wciąż będzie dla niego najważniejsza, to zrozumie, że nie można jej mieć koło siebie przez cały czas. Dziecko od małego uczone takiej samodzielności będzie potrafiło też zająć się sobą, gdy zorganizuje mu się miejsce do zabawy. Wtedy mama będzie miała czas nawet na to, by pouczyć się w domu, choć wielu osobom wydaje się to niemożliwe. Cała sztuka polega na tym, by uczyć dziecko, że nie może mieć matki na wyłączność już od maleńkości. Niech wie, że gdy jest potrzeba, zawsze można kogoś zawołać, ale nie powinno tego nadużywać. Uwierz, że to jest możliwe.

Dziecko, którego mama nie potrafi sama o siebie zadbać, będzie wykorzystywało, że może ją mieć na wyłączność. Jeśli jednak da się mu dobitnie do zrozumienia, że mama nie zawsze może mieć dla niego czas, nauczy się, prędzej czy później, samo organizować sobie czas. Ty z kolei, gdy spędzasz czas ze swoim maluchem, poświęcaj go wyłącznie jemu – gdy wychodzicie na spacer zajmuj się tylko tym, by on się dobrze bawił, niech wie, że mimo wszystko jest najważniejszy.